En voor je het weet zit ze in Thailand

Vanuit Vang Vieng samen met Kate naar luang Prabnag gegaan. De busrit was een hel, de chaffeur reed veels te snel. Anyway op tijd aangekomen en op zoek naar een guesthouse. De meeste guesthousen waren 35 tot 40 dollar :s:s. Now way dat ik dat ga betalen voor een bedje. Uiteindelijk iets gevonden wat 50.000 kip was. (10.000 kip is 1 euro) Stukken beter en dat ook gewoon op de mainstreet. Wat rondgelopen en in de avond werd de nightmarket opgezet. Super leuke markt, maar mijn pinpas deed het niet, dus niks kunnen kopen. De volgende dag eerst maar is naar de bank, aangezien ik nog maar 20.000 kip had. Geen enkele pinautomaat werkte met mijn pinpas, dus uiteindelijk mijn creditcard moeten gebruiken. Ben ik toch blij dat ik dat ding heb. In de middag Jason en Mike tegengekomen, die ik al gezien had in vang vieng. Die wilde die middag naar de watervallen, dus besloten om mee te gaan. Onderweg Kate tegengekomen dus die ging ook mee. Kate haar camera was kapot gegaan in Vang Vieng en ze wilde daardoor helemaal haar reis wijzigen om naar Bangkok te gaan en het daar te laten maken :s. Koop een nieuweben je klaar. Omdat haar moeder dat uiteindelijk mailde heeft ze toch een nieuwe gekocht in Luang Prabang. Er kwamen al snel wat kleine irritaties naar boven, dus ik wist dat ik snel van haar wilde scheiden. Hetw aren kleine irritaties die uiteindelijk groot werden, als we ergens wilde eten en zei niet, gebeurde dat ook niet, we gingen eten waar zei wilde eten en elke keer een slokje, hapje etc van je ete willen en zelf niks kope. Uiteindelijk besloot kate om met de slow boat naar thailand te gaan en ik besloot om meer naar het noorden te gaan, Odomxay. Voordat ik vertrok Mickey nog tegen gekomen, 1 van de 4 jongens uit canada. Ze deden een trek daar, maar hij was ziek geworden dus is terug gegaan en hij zou deze dag weer terug gaan om mee te gaan kajakken. Een uur in de bus te zitten stopte de bus en je raad het nooit alle 4 de jongens van canada waren daar, super toevallig en erg grappig ze weer te zien. Ik kwam er al snel achter dat de bus kapot was, dus met 2 andere meiden spelletje kaarten gedaan en het spel de kolonisten van Catan gespeeld. We hebben het spel niet af kunnen maken omdat we door gingen met de tuktuk, daarna met een minibus en na 8 uur kwam ik aan in Udomxay. Daar een guesthouse gezocht, toen ik aan het lopen was Johan tegen gekomen die ook een guesthouse zocht en uiteindelijk de kamer gedeeld. Hij vertelde een vreemd verhaal over dat hij zijn vrienden waskwijtgeraakt, op de 1 of andere manier. Toen we rond liepen in de stad, schreeuwde er iemand ietsin het frans uit het raam en ja hoor het waren zijn vrienden. Aparte mensen, ze slapen in een tent om de kosten te onderdrukken, geburiken onwijs veel opium, en leven van 400 euro per maand samen, dus stelen daarom ook eten enzo. Maar ze waren erg aardig. haha. De tassen in onze kamer neergelegd en opzoek naar eten. Iets gevonden voor 10.ooo kip per bordje, we hadden 5 bordjes dus dat is 50.000 kip samen. Mooi prjsje, toen we af wilde rekenen moesten we 120.000 kip betalen. Dat waren die andere zeker niet van plan, dus na een fikse discussie en ” ruzie” 50.000 gegeven en weggelopen. Terug in het guesthouse begonnen ze opium te roken waardoor de hele kamer blauw stond. Uiteindelijk besloten dat ze in de kamer zouden blijven. De eigenarse van het hotel was er niet blij mee. De volgende dag een scooter gehuurd en op zoek naar een gigantische grot, die we nooit gezien hebben, wel een hele mooie rit door de bergen. Ze wlden gaan slapen in de hot spring (veld ergens verderop), Johan zei dat wij wel in een farmhouse konden slapen, hangmat ophangen en hopen dat de boer je niet ziet. Dus op de markt eten gekocht om een noodle soup te kunnen maken en in de avond met een hardvuurdje, 1 kom en 1 pannetje creatief de heerlijke noodle soup in elkaar gezet. Rond 23 uur op zoek naar het farmhouse, we hadden het overdag al gezien, dus wisten welke kant we op moesten. Daar aangekomen bleek dat we er geen hangmat op konden hangen, maar de vloer was van bamboe, dus maar op de grond geslapen. helse nacht want het was super koud. Volgende dag weer terug naar de scooterverhuur, die was gesloten, dus we konden niet veel meer dan wachten. Rond gelopen in het stadje, naar hetzelfde guesthouse gegaan, die vruw wilde ons geen kamer geven omdat we daar met zijn 4-en hadden geslapen. Ze hadden een idee, 2 lopen naar boven, verstoppen zich in de badkamer en de andere 2 nemen de kamer. Ik was er niet zo een voorstander van maar het gebeurde al. De volgende dag een 9 uur durende busrit naar pongsaly, op zoek naar een guesthouse, maar 60.000 was te duur, 1 guesthouse was vol en daar mochten we onze tassen laten staan. Dus rondje gelopen op de markt en afgegaan op muziek. De muzie bleek ee huwelijk te zijn. we werden uitgenodigd om binnen te komen en lao lao te drinken. Sterke, ranzige drank, die ze als shotjes naar binnen werken. Maar niet 1 shotje nemen en dan even wachten, nee gewoon 5 shotjes achter elkaar. De jongens bleven goed door drinken, dus JB was binnen 2 uur zo dronken dat hij niet meer op zjn benen kon staan. De bruidegom zei tegen mij: je vriend is wel erg dronken he? maar dat geeft niet hoor. Toen hij dat zeiwist ik dat het genoegw as en het beter was als we zouden vertrekken. JB werd ondertussen al door 2 lao mensen naar buiten gewerkt. het was ondertussen 21 uur en we hadden nog geen guesthouse. Was ook erg lastig om nu nog te vinden met 1 dronken en de andere aardig op weg dronken. We mochten van het guesthouse de tent daar op zetten en ze hadden een groot muggennet waar we ook onde konden slapen. We kregen echt alles van ze dekens, kussens etc etc. De volgende dag was het weer erg slecht en het was super koud. Bsloten om naar een dorpje te wandelen en te zien waar we zouden slapen. Odnerweg michael van Canada leren kennen en die liep met ons mee. Toen michael besloot terug te lopen, ben ik met hem meegegaan. Ik wilde niet buiten slapen, aangezien ik het al super koud had. met Michael een kamer gedeeld en lekker met een dekentje voor de tv gezeten. Home sweet Home;). De volgende dag weer terug naar Udomxay, weer naar hetzelfde guesthouse, ze wilde me eerst weer niet een kamer geven maar omdat ze besefte dat ik echt alleen was, gaf ze me toch een kamer. De volgende dag met de bus naar Luang nam Tha, ik wilde daar eerst blijven maar er stond een bus naar de grens, en daarna gingen mensen met een tuktuk naar de border. Dus besloten naar Thailand te gaan. In Thailand was de bus naar Chang rai net vertrokken, dus iemad aangesproken of die een guesthouse wist in de buurt. Hij vertelde net met vrienden/kennisen of weet ik het wat hierheen gekomen te zijn en ik miss wel met die mensen mee terug kan. Aangezien ze toch die kant op gaan. Ik vroeg aan hem of het veilig was en zijn antwoord was veiliger dan de bus, dus besloten om mee te gaan. Die mensen hadden me afgezet in Chang Rai bij een guesthose wat super duur was, dus verder gelopen. Ik was helemaal niet in het centrum afegzet dus moest nog uurtje lopen. Uiteindelijk om 20.30 wa gevonden. Was ondertussen al 12 uur onderweg, dus mezelf getrakteerd op veels te dure maar heerlijk, grote garnalen. Het meisje was super vriendelijk en toen ik er 40 bath (1 euro) fooi gaf, begon ze helemaal te springen, super gaaf om te zien. De kleine dingetjes doen het hem he. 🙂

Heb weer ee hoop meegemaakt, goede ervaringen maar mijn eige reisstyle bevalt me toch het meest. Liefs Sandra xxx

Category: Op Reis
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
9.258 Responses
  1. Nico says:

    Hey Sandra,
    leuk om je verhalen weer te lezen. Je maak wat mee zo te lezen. Ik verheug me nu al weer op je volgend verslag.

    Hier gaat het journaal grotendeels over de aardbeving en de tsumani in Japan. Het is een vreselijk grote ramp dus blijf maar van de kust weg en zoek het hogerop. Eerder vaardigde het tsunamiwaarschuwingscentrum van de Stille Oceaan al een waarschuwing uit voor onder meer Japan, Rusland, de Filipijnen, Hawaï, Papoea-Nieuw-Guinea, Taiwan en een rist eilanden in de Stille Oceaan. Ook voor Australie en N.Z. is een waarschuwing van kracht.

    Tot zover het nieuws uit Nederland.
    Nog veel reisplezier.
    Kuzzzz
    Nico

  2. wendy says:

    wat een gasten zeg haha beter dat je daar afscheid van neemt 😛
    genietse sis
    xxx

  3. Patricia says:

    Wat een gasten zeg haha!! Als je maar op jezelf past he wijffie! Maar je zit nu dus in Thailand? Of nog in Laos?
    kusss

  4. anneke says:

    Wat een top verhaal. vond het wat kort hahahahha

    Wat heb je toch een rare mensen maar geweldig om mee te maken

    bloijf vooral genieten dikke knuffel

  5. Sascha says:

    Jeetje san, wat maak je een hoop mee !
    Super om te lezen XXX

  6. Mark says:

    Hoi San!

    Tof zeg! Ik wil ook direct weer gaan reisen (met Joyce dan) als ik dit lees. Veel plezier nog!!

  7. Mark says:

    Hoi San,

    Leuk om te lezen allemaal zeg! Rare mensen daar in Azie 😉
    Veel plezier nog!

  8. opa en oma says:

    Lieve San,even een berichtje,je krijgt even geen bericht terug.We zitten 10 dagen in Garderen.Nico brengt ons weg en Cor haalt ons op.Het weer wordt redelijk. Alles goed bij jou? De tijd schiet al op naar Mei hoor,nog even geduld.Liefs van Opa en Oma.Kn