Archive for » april, 2011 «

The Phillipines

Hellootjes hier een verhaaltje over de Fillepijnen, ben super blij dat ik de keus heb gemaakt om hier heen te gaan. Het is een super mooi land, de mensen spreken Engels, zijn super vriendelijk en naaien je niet altijd waar je bij staat en je kan hele gafe dingen doen. Ik ben van Manila met de bus naar Legazpi gegaan en werd aangesproken door een tourguide om een vulkaan te beklimmen. Het is een actieve vulkaan en 2600 meter hoog. Dus besloten om te gaan, met 2 gezinnen vanuit Dennemarken gelopen. Het erg gezellie gehad. Fijn met de kinderen van 10 en 12 jaar een vuurtje gemaakt. het was een hele klim en heb er zeker 5 dagen spierpijn van gehad en aangezien ik mijn goede schoenen in Bangkok had laten liggen met mijn Allstars gegaan, wat geen succes was en fijn blaren gekregen. Gek he ;). Na deze trek naar Donsol gegaan om met Whale Sharks te kunnen zwemmen, me eerst ingeschreven en gelijk Kelly, Clem, Wessel en Jen leren kennen. Ze zochten iemand om de boot mee te kunnen delen, zodat het goedkoper was. Besloten gelijk mee te gaan en de kamer gedeeld met Kelly. Jen komt uit Canada en reist al 3 jaar rond. Wessel komt uit NL en reist 3 maandjes rond. Kelly en Clem (dochter en vader) waren samen op vakantie en komen uit Australie. Kelly wil niet samen met haar vader op de kamer slapen omdat hij zo snurkt, haha. Dus er was mooi een plekje voor mij. 2 dagen met de boot weggeweest, je huurt de boot voor 3 uur en als je geen haaien ziet ga je terug. Maar wij hebben in 2 dagen tijd, 6 uur, 12 whale sharks gezien. Super gaaf en super grote beesten. Ongeloveloos dat je daar gewoon naast kan zwemmen zonder dat ze je wat doen. Clem is kok geweest en houd dus erg van lekker eten. Toen we uit eten gingen bestelde hij bijna alles van de kaart, zodat iedereen van alles wat kon proeven en hij stond er op om alles te betalen. Na eerst wat commentaar  Clem die dagen het eten laten betalen, scheelt toch weer heel wat centjes. Kelly vertelde ook dat hij het gezellig vind en als ze samen eten kan hij niet van alles bestellen omdat het dan veel te veel is. Na Donsol besloten om met Wessel naar Cebu te reizen. Ik wilde eigenlijk naar Palawan en Coron, maar ivm tijd en geld besloten dat niet te doen. Het is een heel gedoe om van eiland naar eiland te komen omdat je rekening moet houden met boottijden, soms is het handiger om te vliegen zodat het je weer uren scheelt. Maar als je niet elke keer terug naar Manila wilt kost het weer meer geld. Dus een tip voor als je naar de Fillepijnen gaat plannen!!!!! Het is te lastig en onzeker als je hier voor 3 weken ben gewoon heen te gaan, er moet echt wat gepland worden. Dus Palawan en Coron opzij gezet en verder met Wessel gereisd naar Bohol, Siquijor en Dumaquete. In Bohol een motor gehuurd voor 2 dagen, eerst naar een waterval gereden, toen in Loboc overnacht in een Bungalow en de volgende dag doorgereden naar The Chocolate Hills en een mooi strand. We hadden eigenlijk niet genoeg tijd omdat we de boot moesten halen dus als een gek rond gereden. In Siquijor een keuze gemaakt, in de ochtend naar het strand gegaan en in de middag wat rustig rond gereden. De volgende dag door naar Dumaquete, daar wat rond gelopen en een tripje naar Apo eiland geregeld. Dus de volgende dag met een hele groep naar Apo eiland, daar naar de top gelopen, 355 treden, super mooi uitzicht en toen gesnorkeld. Mooi koraal, met allemaal verschillende kleuren en met schildpaden gezwommen. Ook gewoon weer super gaaf om te zien en te doen. Die avond was er een BBQ in het guesthouse, je moet dan je eigen spullen kopen en dan maken hun het klaar op de BBQ. Erg gezellige avond gehad met iedereen die ook mee was naar Apo eiland. De volgende dag een scooter gehuurd en met Wessel, Masha , Eva en Yasmine naar een waterval gereden, daar gezwommen wat wel super koud was en in de middag met de meiden naar de shoppingmall geweest. In de avond afscheid genomen van iedereen, hun vertrokken naar Palawan (ja hun wel 😉 en de volgende dag ben ik met de bus naar Cebu gegaan, gevlogen naar MAnila en met de bus naar Baquio gegaan. In de bus een Fillepijnse meid leren kennen Rose Jane, die op weg was naar het teachers camp. Samen in de avond wat gegeten en gedronken. De volgende dag ben ik naar het tam-awan village gegaan, daar wat rond gelopen, was een erg mooie omgeving maar verder niet veel te doen, dus lekker mijn boekje gelezen en in een hut geslapen. Voordat ik ging slapen, sprintte er nog een kakkerlak over mijn bed (aangezien ik er al aardig aan gewend ben, gewoon kunnen slapen) werd alleen midden in de nacht wakker omdat er een kat mijn hut insprong. FIJN :s. Anyway de volgende dag wilde ik naar de strawberry plantage, maar dat was zo een gedoe dus dat lekker achterweg gelaten en rond gehuppeld in de stad. Zit nu op het inetrnet mijn verhaaltje te typen, ga vanavond nog wat eten met Rose Jane en dan om 22 uur met de bus terug naar Manila, morgen middag vleig ik weer terug naar Bangkok, Home Sweet Home. Nog 1 week en 1 dagje komt mijn Oompie en dan nog 2 weken en 2 dagen komt mijn liefste vriendje :D:D. Super veel zin in. Nou luitjes dit was mijn verhaaltje weer, foto’s staan op hyves. Dikke kus en liefs Sandra xxxxxxxxxx

Category: Op Reis  6.893 Comments

Stukje Thailand en de Fillepijnen.

Keek net even naar het laatste verhaaltje op mijn site, loop aardig achter, heb weer een hoop meegemaakt.

We beginnen bij lop buri, daar aan gekomen wist ik gelijk al dat dit een leuk stadje was. Alles zag er zo leuk uit. In het guesthouse aangekomen Shaon leren kennen van de UK. Hij vertelde dat er veel apen hier rond lopen op de straten, ik naar de supermarkt en ja hoor als ik boven me keek zag ik overal apen. Je moet wel uit kijken dat ze niet op je plassen en je eten niet stelen, ze kunnen nog agressief worden ook. De volgende dag wat rond gelopen en besloten om samen met Shaon een scooter te huren om wat meer in de omgeving te zien. Je ka alleen maar een motor huren en geen fietsen. Shaon vroeg aan mij of ik kon rijden want hij kan het niet. Dus de volgende dag vroeg op en rond gereden naar een bootmuseum, monkey tempel, a lake and a bath cave. Op een rustig weggetje vroeg ik of Shaon wilde rijden en dat wilde hij wel. Hij zitten zegt ie wat moet ik doen? Dus ik dacht wat moe je doen, gewoon rijden, het is automatisch. Uiteindelijk besefte ik me dat hij nog nooit had gereden, dus we reden schokkerend weg. Bij de bocht, nam hij de bocht zo ruim dat ik maar even afstapte. Toen ie wilde remmen gebruikte hij gas dus dat was bijna een auto. Onwijs gelachen maar ook wel een beetje bang omdat als de motor kapot gaat moet je een hoop betalen. Bij het meer gerelaxed en door naar de Vleermuizen grot, het was een monikhuis om de grot heen. Dus als je binnen was zag je de grot ook nog. Niemand liep met ons mee dus elk deurtje en trappetje uitgeprobeerd. Super veel vleermuizen gezien die ron 18 uur allemaal naar buiten vliegen, denk wel duizenden, super gaaf om te zien.De volgende dag door gereisd naar Ayuthaya. Grote stad met veel tempels en ruines. Niet helemaal mijn ding, aangezien ik er al veel van gezien heb tijdens mijn reis. Wel leuke mensen ontmoet en leuke dagen gehad. Daarna door naar Bangkok, ja dat is een ander verhaal, een gigantisch grote stad, met onwijs veel verkeer, maar niet zoveel brommertjes, wel veel auto’s. Dus the traffic jam is verschrikkelijk. Daar veel gereisd met de trein, metro, sky train, motorbikes, tuktuk, taxi, noem maar op. Via Shaon een goed guesthouse gevonden, in een zij straatje, dus lekker rustig. Die dag op zoek naar het Cebu paccific kantoor, voor mijn terug ticket, dat was een hele reis aangezien ik het verkeerde adres had en aan de andere kant van de stad moest zijn. Dat geregeld, op zoek naar de Australische Embassy. Die vertelde dat ik voor mijn visa de andere kant op moest, 2 km verder. Daar aangekomen vertelde ze me dat ik het gewoon voor free op internet kan doen. Dus na deze verwarrende middag weer terug naar het guesthouse, biertje en eten op straat gekocht en lekker een boekje gelezen. Daar een NL man van45 leren kennen die al met pensioen is en 8 maanden per jaar in Chang Mai woont en 2 jongens Phillip en Sven. De hele nacht geklets tot 4 uur. We hebebn het ook gehad over de beroemde Ping Pong show, ik wilde dat wel eens zien, dus met hun afgesproken heen te gaan. Ze kwamen de volgende dag niet opdagen dus andere mensen in het guesthouse aangesproken. Clemens leren kennen van A’dam. We zijn samen naar de Pathong straat gegaan en werder op elke hoek gevraagd voor de show. Er werd gezegd dat je 100 bath voor een biertje moet betalen en that’s it. Tijdens de show met moeite het biertje weggedronken, aangezien je maag een paar keer rond gaat. De meiden stoppen van alles in hun vagina om het er daarna weer uit te laten schieten. Pingpon balletjes, bananen, scheermesjes, veters, toeter noem maar op. Na een half uur was het meer dan genoeg voor mij en ik weet dat ik het nooit meer hoef te zien. Toen we wilde betalen moesten we dat bij de ” manager ” doen. We kregen een rek van 3600 bath, even meer dan alleen 2 biertjes. We moesten dus ook betalen voor de show en lady drinks die we niet besteld hadden. De manager was erg agressief dus na onze zakken geleegd te halen (gelukkig hadden we maar beide 100 extra in onze zakken) weggegaan met 400 bath betaald te hebben. Op naar een andere bar, we waren beide een beetje bang om ergens naar binnen te gaan, dus 4 oudere mensen aangesproken en gevraagd of ze al binnen waren geweest. Uiteindelijk met hun naar binnen gegaan en Thai boxen gezien en daarna kwamen er meiden op de podiums. Toen we vertrokken hoefden we gelukkig niet meer te betalen. In een andere bar Sven en Phillip gezien die zeiden dat ze om 22 u bij het guesthouse waren, net 2 uur te laat dan afgesproken, heerlijk gegeten en om 4 uur in mijn bedje. De volgende dag met Clemens naar een tempel, brug, monument en weer een ander stukje van Bangkok gezien. in de avond naar een Jazz bar waar een onwijs leuke band speelde. De volgende dag uitgecheckt en me klaar gemaakt voor de vlucht naar de Fillepijnen. Shaon weer tegen gekomen in het Guesthouse dus nog even gegeten bij een India restaurant. De vlucht naar de Fillepijnen was maar 3 uur en midden in de nacht, dus nachtje slaap gemist en 6 uur aangekomen in het Guesthouse. Eerst nog maar even paar uurtjes geslapen en toen vroeg nathalie me mee om wat te gaan eten. Een oudere vrouw van Rusland die slecht Engels kan. Haar kwijt geraakt in the shoppingmal die alleen op zoek gegaan naar het toerist office. Besloten morgen weg te gaan naar Legazpi. Manila is niet mijn stad, hoop dat de kleinere eiland mooier en beter zijn. Verwacht een hoop van de Fillepijnen. Nou dit was weer een heel verhaal, maar jullie zijn weer op de hoogte. Super veel meegemaakt en ik geniet nog steeds van mijn trip. Over een maandje komt mijn oompie al 🙂 en daarna mijn liesfte schatti, die ik al meer begin te missen!!!!! Het weer in NL is beter dan hier, aangezien het hier alleen amar bewolkt is. Dus geniet ervan 😉 Dikke kus en liefs Sandra xxxx

Category: Op Reis  6.174 Comments