Sumatra, Indonesie.

Vanaf Singapore naar Medan gevlogen wat jullie hebben kunnen lezen in mijn vorige verhaaltje. In Medan niet erg lang geweest. We zijn een avond naar de Medeka walk (daar was een showtje ofzo) geweest, mijn tas meegenomen (die we vaak in de avond niet mee hebben) en mijn tas niet op slot gedaan wat ik natuurlijk altijd wel doe) Anyway ben gelijk gestraft want mijn Ipod is gestolen. Veel mensen in Indonesie kunne slecht Engels, dus probeer jij dat maar is uit te leggen. Gelukkig kwam er iemand bij ons staan die wel Engels kon dus die legde het uit aan de bewakers van daar. Besloten om naar het politiebureau te gaan, daar konden ze ook al niet al te best Engels. Dus een hoge pief uitgelegd wat er was gebeurd en toen maakte iemand anders een proces verbaal op. Die man vond het allemaal wel grappig, er zat nog iemand anders in het kantoor en hij kon ons vertellen dat dat eendief was en hij straks naar de cel werd gebracht. Jammer genoeg had hij mijn Ipod niet gestolen. Anyway we mochten foto’s maken en hebben meegelopen om die vent in de cel te gooien. Bij het celletje ook nog foto’s gemaakt, dus dat was weer een bijzondere ervaring. Na een uurtje stonden we weer buiten en  toen maar terug gegaan naar het guesthouse, biertje gedronken en maar lekker gaan slapen. De volgende dag met de bus naar Bukit Lawang, waar we Oerang Oetangs zouden kunnen zien. De bus duurde en duurde, ondertussen Scott leren kennen van Australie. Na 2 uur kwam de bus en na 4,5 uur aangekomen in Bukit Lawang. In de bus Martina leren kennen van Nieuw Zeeland, samen met haar een kamer gedeeld. Toen even gekeken wat voor tourtje we wilden doen, Bry wilde het wel proberen om een nachtje in de Jungle te slapen dus besloten dat te doen. De volgende dag rond 9 uur op pad en gelijk al na 30 min Thomas aapjes gezien (sorry pap maar zo heten ze echt ;), ze kwamen erg dicht bij, dus heb mooie foto’s. Weer 5 min later zagen we al Oerang Oetangs, de tourguides hebben ze namen gegeven en ja hoor er was ook een Oerang Oetang genaamd Sandra, heb ik weer ;). Je kan de Oernag Oetang eten geven en Sandra presteerde het om mijn fles water uit mijn tas te halen. Na een aantal uren aangekomen op het kamp, daar gezommen/gewassen in de rivier bij een waterval en een spelletje kaart gespeeld met Scott en Martina. Nieuw spelletje geleerd UKA, erg leuk! Bij het kamp waren er nog andere aapjes, genaamd Maka Maka, je moest dus uit kijken voor je spullen. De nacht was verschrikkelijk, op een matje, alles deed zeer, Bry kon ook niet slapen, dus dat was geen succes. Maja Bry is toch weer wat ervaringen rijker en ik ook ;). De volgende morgen weer een stuk gelopen, jammer genoeg geen apen gezien en toen terug wezen raften. Dat was echt super gaaf! Je had geen zwemvest aan maar ze zorgde wel dat je je veilig voelde. Terug in het dorp, voelde Martina, Bryan en ik ons niet zo goed. Bij mij viel het wel mee, maar Martina heeft de hele nacht gespuugd en Bry zat een paar dagen aan de schijterij. Dus het was gezellie in de badkamer ;). Gelukkig de bus kunnen verzetten naar de volgende dag om naar Lake Toba te gaan, Bry een dagje gerust en de volgende dag door naar Lake Toba. Lake Toba is echt super mooi. Super mooie kamer met een balkon, uitzicht op het water!! We hebben een motorbike gehuurd en lekker rond gereden. Bry is nog wel op zijn bek gegaan, gelukkig met een paar schrammen ervan af gekomen en de motorbike zag er ook nog goed uit 🙂 De terug weg de slechtste weg uitgekozen, waardoor we om 18 uur nog niet terug waren. Even gevraagd hoelang het nog zou duren en toen we hoorde dat het nog 2 uur duurde, zakte de moed even in de schoenen. We dachten dat ons licht het ook niet deed, dus het rijden werd uiteindelijk ook erg lastig aangezien er zoveel gaten en hobbels in de weg zitten. Na 1,5 uur op een betere weg gekomen en er kwam iemand voor ons rijden, dat was erg fijn want zo hadden we ook nog een beetje licht. Later werden we staande gehouden en zette de man ons licht aan :s, lekker he rij je al 2 uur in het donker zonder licht. Anyway wij weer blij en gelijk die motorbike terug gebracht, we hadden hem voor 24 uur maar we waren er goed klaar mee. Die man kreeg een beetje in de gaten dat we gevallen waren, ik dacht een leugentje om eigen best wil, maar dat werkte totaal niet. Ben niet zo goed in liegen denk ik, dus die man werd erg boos en schreeuwde dat we weg moesten gaan. En toen de we volgende dag er weer langs liepen, zei die meneer en mevrouw leugenaar. Die middag kwamen er 4 jongens voor onze Bungalow staan, dus ik dacht gelijk het ergste. Bry vond het wel mee vallen maar toen ik zei dat er 1 met een stok aan het zwaaien is werd het toch wat minder. Uiteindelijk niks aan de hand en zijn we veilig van het eiland afgegaan, maar mijn hart zat aardig in mijn keel. besloten het de volgende keer maar gewoon te zeggen als je gevallen bent ;). Met de nachtbus naar Bukit Tinggi, dit was totaal geen succes. Bry zal al de finale van de Champions Leage missen waar die erg van aan het balen was en toen de bus, het eten, de weg en weet ik het wat allemaal nog meer KUT was, schoot het helemaal niet op. Het slaappilletje wilde ook al niet werken en Bry kon gewoon echt niet slapen. 1 klein mazzeltje rond 2.30 stopte de bus en hebben we de 2de helft nog kunnen zien, aangezien de buschaffeus voetbal toch ook wel leuk vond. De volgende morgen om 8 uur aangekomen in Bukit Tinggi, hotel geprobeerd te zoeken, wat luxer, aangezien bry gisteren jarig was. Alles was vol, dus we moesten tot 12 wachten zodat er mensen uitgecheckt waren. gelukkig om 10.15 uur de kamer kunnen krijgen en mooi nog een paar uurtjes tuk. Bukit Tinggi is niet echt een speciale plaats en er is weinig te doen. Dus lekker op ons balkonnetje gezeten en rond 1 uur naar bed. De volgende dag met de taxi naar het Kingspalace, grootste bloem van de wereld gezien en naar een dorpje geweest met zilverwerk. Was allemaal best leuk om te zien maar niet zo bijzonder. Afijn je doet wat op zo een dag. Besloten om van Padang naar Jakarta te vliegen zodat het wat reistijd in de bus scheelt. Dus straks naar Padang en morgen vliegen we naar Jakarta. Ik hoop dat ik alles weer zo een beetje heb verteld en niet zoveel vergeten ben. Dikke kus en veel liefs BrySan xxxxx

Category: Op Reis
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
6.591 Responses
  1. Roelof says:

    Hoi Sandra,
    Gelukkig lig je zo te zien niet helemaal voor pampus!
    Beterschap en hopen je binnenkort weer te zien.
    Groetjes Roelof.

  2. Amber says:

    Haaaaai chickiee…
    Nou nou.. Lekker hotelletje, vliegtuigje..
    Dus jullie zijn ook beetje van de wat meer luxere kant aan het genieten..
    Echt vet kut van je IPOD.. Het is je niet gegunt.. 🙁
    Nou chick heb ook berichtje bij je hyves achter gelaten..
    Spreken elkaar snel weer hoop ik..!!
    Dikke kus..!! xxx Hou van jou ! Mis je..

  3. De Buurman says:

    Hey Buuf & Bry,

    Wat een ervaringen allemaal weer. Zo zie je maar weer met zelfs een leugentje om bestwil val je door de mand. Maar wel weer grappige dingen om het achteraf over te hebben. Ik heb net de kaartjes voor indian Summer besteld. Kijken of we er weer een mooi feetje van kunnen maken. Nou…. Zoals altijd geniet lekker van je/jullie mooie tijd.

    Groetjes en een Dikke Kus

  4. john says:

    He lieve Sandra, nu ik dit berichtje type is het hier ook bloedwarm in Ede… vanavond lekker genieten van een ijskoud biertje op het balkon. En jij, vermaak je je nog??? Hoop snel weer een leuk verhaal van je te lezen. Dikke kus John